ИМПЛИКАЦИЯ
[ латын тілі. implісаtіo ] зат есім. 1. л о г. Екі жай сөйлемнің «егер.., онда...» құрылымды құрмалас түрінде байланысуы. 2. информатикалық. Егер бірінші оперант «жалған», ал екіншісі «ақиқат» мәнге ие болса, онда нәтиже «жалған» мәнге ие болатын екі орынды буль операциясы.