АҚИҚАТ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Туралық, шындық. 2. философиялық. Табиғат пен қоғамдағы санадан тыс және одан тәуелсіз өмір сүретін заттар мен құбылыстардың адам танымының тәжірибеде тексерілген анық бейнесi. // Даусыз, дәл, айқын, анық. Ақиқат ектi. поэтикалық. Шындықты үлгi еттi, шыншыл болуға тәрбиеледi. Ақиқат жылдамдығы. термин. Нақты, өзгермейтін, тұрақты қозғалыс жылдамдығы. Ақиқатқа бас ұрды. поэтикалық. Шындықты мойындады, шындыққа тоқта ды. Ақиқатқа сендірдi. Шындыққа көзін жеткіздi. Ақиқат пен өтірік. философиялық. Шындық пен жалғандықтың бірбіріне қарама-қарсы дидактикалық тұтастығын білдіретін ұғым. Ақиқат ты жақтады. Шындықты қорғады, қолдады. Ақиқат тың аппақ туы. бейнелі сөзқолданыс. Шындықтың нағыз белгісi, көрінісi. Ақиқаттың аулына қонбады. поэтикалық. Шындықты ұстанбады, шын айтып дағдыланбады. Ақиқатын айтты. Мәселенің шындығын дөп басты, турасын айтты.