ИММУНИТЕТ
[ латын тілі. immunіtаs ] зат есім. 1. медициналық. Ағзаның ауру қоздырғыштарына қарсы тұратын, олардың уыттылығына төтеп беретін қасиеті. 2. заң. Мемлекетке, халықаралық ұйымдарға немесе мемлекетте ерекше құзыретке ие болған тұлғаларға кейбір заңдардың таралмау жағдайы. 3. кітабистиль. Қоғамның немесе қоғам мүшелерінің сыртқы жағымсыз факторлардың әсеріне қарсы тұру қабілеті. Иммунитет биологиясы. термин. Иммунитеттің жалпы биологиялық негіздерін, оның пайда болуы мен дамуын зерттейтін биологияның бір саласы, иммуннобиология. Иммунитет генезисі. Адам мен жануарлар ағзасында иммунитеттеу мен ауру қоздырғыштарға қарсы иммунитеттің қалыптасу үдерісі. Иммунитет глобулиндері. биологиялық. Қарсы денелердіңбелсенділік қасиетіне ие, омыртқалы жануарлар мен адам ағзаларында иммунитетті тудыратын қан плазмасы құрамындағы ақуыздар. Иммунитет диагностикасы. медициналық. Ауруды анықтау үшін аллергиялық диагностикалық тексерулерді пайдалану. Иммунитет жеткіліксіздігі. медициналық. адамның иммунды жүйесінің туа біткен немесе жүре пайда болған әлсіздігі немесе мүлдем болмауы.