ЗЕЙІН
зат есім. 1. Ықылас, көңіл, ниет, зерде. 2. Талап, ынта. 3. психол. Адам санасының айналасындағы заттардың, құбылыстардың ішінен керектісін бөліп алып, соған бағыттала тұрақталу процесі; адамның психикалық әрекетінің белгілі бір нәрсеге бағытталып шоғырлануы. Зейін артты. Көңіл аударып, зер салды, ден қойды. Зейін аударды. Көңіл қойды, ынтасын салды. Зейін қойды. Көңіл бөлді, ықылас аударды. Зейін салды. Ынта қойды, көңіл бөлді. Зейінін жоқ етті. Жігерін құм етті.