ЖҰМАҚ
зат есім. 1. діни. Алла тағаланың рақымы түскен сүйікті құлдарының о дүниедегі рақат орны; пейіш. 2. ауыспалы мағына. Шаруашылық пен тұрмысқа қолайлы жер, жайлы мекен. Жұмақ [ бейіш, ұжмақ ] аналардың табандары астында. Ананың қадірқасиеті жұмақтан артық, анаңды сыйлау жұмаққа барумен тең деген мағынада. Жұмақ құстары. зоологиялық. Торғайлар отрядының бір тұқымдасы. Жұмақтың рақаты. Пейіш тыныштығы, о дүниедегі жұмақ.