ЖҰЛЫҚ
1омоним зат есім. 1. Аяқ киімнің ұлтаны мен басының және жиегінің жалғасқан жері, сыздық. 2. Мал тұяғының жербасар мен қабырғасының түйіскен қыры. Жұлығынан келмеді [ келер ме екен ]. Елең құрлы көрмеді, менсінбеді. Жұлығы шыққан. а) Тозығы жеткен, ескірген. ә) Азыптозған, жадап-жүдеген.