ЖЕЛБҰЙДАзат есім. Мұрны алғаш тесілген ботаның, тайлақтың мұрындық ағашына байланатын шуда жіп, бүлдірге. Желбұйдасын [ желбұйдасынан ] ұстатпады [ ұстатқан жоқ ]. Біреудің жетегімен жүрмеді, айтқанын тыңдамады.