ЖАРҚЫЛ
зат есім. 1. Жарқ-жұрқ еткен жарық. 2. Шағылысқан сәуле. 3. ауыспалы мағына. От сезім. Жарқыл қақты. а) Жарық сәулелер шағылысты, жалт-жұлт етті. ә) Көрінді, білінді, көзге түсті. б) Найзағай ойнады, жарқылдады. Жарқыл қақтырды. Шағылыстырды, жарқылдатты.