ҚАРАШЫҚ
зат есім. 1. Көз алмасының ортасындағы қара түсті кішкене ноқат. 2. а н ат. Торлы қабыққа өтетін жарық мөлшерін реттейтін, көздің түсті қабығының ортасындағы дөңгелек тесік, көздің негізгі көру қызметін атқаратын бөлігі. 3. ауыспалы мағына. Әлпештеген баласы, жанына балаған сәбиі. Қарашығын батырды. Жойып жібердi, жоқ қылды, көзін құртты.