ЕСІРІК
1омоним зат есім. Жанжануарларды жындандырып, құтыртатын ауру. Есірік тиген [ тигендей ]. Есірікпен ауырған.
1омоним зат есім. Жанжануарларды жындандырып, құтыртатын ауру. Есірік тиген [ тигендей ]. Есірікпен ауырған.
2омоним зат есім. саятшылық. Қолға жаңа түскен түз құстарын баулып үйреткенде оларды қайырып шақыру үшін түлкінің, қоянның терілерінен кептеп дайындалатын зат есім. Есірік бастырды. саятшылық. Қаршығаны баулыды.
3омоним сын есім. 1. Есерсоқ, есуас, ақымақ. 2. Дандайсыған, асыптасқан, асқақтаған. // Ақылға көнбейтін, қызба, өз білермендігімен жүре тін адам. 3. Құтырынған, жынданған, лепір ген. 4. Есінен адасқан, шалықтаған, есеңгіреген, меңгіреген. // медициналық. Есіріктік. 5. ауыспалы мағына. Алай-дүлей, есіре соққан.