ТІН
1омоним зат есім. 1. Әрқайсысы бөлек-бөлек есіліп, ширатылған соң, біріктіріп, қосып бұралатын арқанның т.б. жібі. 2. ауыспалы мағына. Буын, көңіл. Тін етті. Жіпті екі-екіден не үш-үштен ширатты. Тіні жүгініп кетті. қолөнер. Тіннің босауынан түйін түйіртектің пайда болуы.