ЕСАЛАҢ
сын есім. 1. Ақылынан адасқан, есі ауысқан. 2. Ақымақ, ақылы кем, есуас, делқұлы (адам). 3. Адасқан, құтырған, есерсоқ. // контекстік мағына. Басқалардан өзгеше, өмірге бейімсіз адам деген мағынада. Есалаң кісіше. сөйлеу. экспрессивті. Есінен айырылған адамдай. Есалаң сөз. Орынсыз айтылған сөз.