ЕЛЕС
зат есім. 1. Сол сетте көз алдында тұрмаған сыртқы дүние заттары мен құбылыстарының санада қайта қалпына келтірілген, елестетілген бейнесі. 2. Белгілі бір нерсенің бұлдыр бейнесі. 3, өткен күннің (істің) қым-қуыт оқиғасы, шым-шытырық көрінісі. 4. Түс сияқты құр алданыш, бос қиял; шын емес, жалған дүние. Елес берді. а) Көз алдына келді, елестеді. е) Бір көрінді де жоқ болды; шаңын көрсетті. Елес ұрды. Елестеді, көз алдына келді.