ДАҢҒЫР-ДҰҢҒЫР
елiк. Даң-дұң еткен ашық дыбысты бейнелейтін сөз. Даңғыр-дұңғыр еттi. Даңғырлады, даңғыр-дұңғыр дыбыс шығарды.
Значение слова
ДАҢҒЫР-ДҰҢҒЫР
елiк. Бос, үлкен әрi жұқалау, қатты заттан жасалған затты басқа затпен соққанда шығатын қаңғыркүңгір, салдыр-сұлдыр еткен дыбысты бейнелейтін сөз. Даңғұрдұңғыр болды. Даңғырлап кеттi, даңғырлаған шу басты.