ГАРМОНИЯ
[ грек тілі. hаrmоnіa ] зат есім. 1. философиялық. Белгілi бір тұтастықтың бөліктерi мен элементтерінің бірегейлi, бірге әрекет етуi, өзара үндестігi. 2. Үйлесімдi көрініс, жарасымдылық, жағымды үндестік. 3. музыкалық. Дыбыстардың сазды үндерінің заңдылықпен біріктірілуi және бұлардың ауысуында болатын байланыстарды белгi-леу, яғни үйлестіру, әуездеу құралы. 4. лингвистикалық. Сингармонизм, дауысты дыбыстар үндестігi. 5. э с тет. Көркемөнер туындыларының барлық құраушыларының өзара үйлесімдi байланысуын, үндесе жарасуын білдіретін эстетикалық категория.