БҰРАЛҚЫ
сын есім. 1. Қаңғыған, иесіз қалған (ит). 2. Аш-арық (мал). // Сырттан келген бұратана адам, кірме. Бұралқы иттей [ күшіктей ] сенделдi [ қаңғырды ]. Бүйірi-бүйіріне жабысып, аш өзегіне түскен. Бұралқы сөз. Орынсыз айтылған қыңыр сөз, қылжақ.