ҚЫЛЖАҚ
зат есім. экспрессивті. 1. Сайқымазақ, орынсыз бұрма, тәлкек сөз. 2. Орынсыз сөйлейтін, дөрекі ауыз. Қылжағына көнбеді [ көне қоймады ]. Мазағына көнбеді, қарсы тұрды. Қылжаққа айналдырды. Сайқымазақ қылды, тәлкек етті. Қылжақ қылды. Күлкі қылды, мазақ етті, келемеждеді.