БҰЗ
= етістік. 1. Қирату, сындыру, талқандау. 2. Бiр нәрсенің тұтастығын, бүтіндігін құрту; тесіп өту. 3. Бүлдіру, iстен шығару. 4. Бiр нәрсенi бөлшектеу. 5. Малдың етін мүшемүшеге бөлу, жіліктеу, боршалау. 6. Бiркелкi күйдi (жағдайды), дағдылы, үйреншіктi қалпынан өзгерту. 7. Дұрыс қалыпты, үйлесімдi ырғақты, жарасымды келістіліктi құрту, өзгерту. 8. ауыспалы мағына. Бiреудi азғыру, айныту, жақсы қасиеттерден айыру, аздыру, жаман жолға түсіру. Бұзбай пісірдi. Аңның етін мүшелемей тұтас тай пісірдi. Бұзып өту телімi. әскери сөз. Құрама бөлімнің шабуыл шебінің бір бөлігi.