БУЫРҚАН
= етістік. 1. Өзен, көл, теңіз, мұхит толқындарының жағаға ұрып, көбік шашып, тасуы. 2. Желдің, дауылдың өршелене, ұйтқи соғуы. 3. ауыспалы мағына. Бураның келеге түскен кезіндегi аузынан көбігін шашып құтырынуы. 4. ауыспалы мағына. фольклор. Қаһарына міну, қатулану, ашулану.