БУЫЛ
= етістік. 1. Төрт бұрышты заттың төрт жағынан орай тартылып, айқастырылып байлануы. 2. Ұзын заттың орта тұсынан орай тартып байлануы. 3. ауыспалы мағына. Бiр нәрсенің кедергіге ұшырап, қысылып бөгелуi, тоқтап қалуы. Буылып өстi. психологиялық. Адам денесінің, әсіресе жасөспірім бойтұрпатының кешеуілдеп барып, бірден өсіп кетуi.