МҮСӘПІР
1омоним [ араб тілі. ﻤﺴﺎﻓﺭ ] зат есім. 1. көнерген сөз. Саяхатшы, жиһанкез; жол азабын тартып, қиындығын көрген жолаушы. 2. Жоқшылық, кемтаршылық зардабын көп тартқан, бейшара, қарыпқасер. 3. ауыспалы мағына. Ел ақтап, қайырсадақамен күнелтіп жүрген бейшара адам. // Бейшара, сорлы. // Жол азабын шегіп, бейшара күйге түскен. Мүсәпір болды. а) Кіріптарлық күйге түсті, өмірден таршылық көрді, бейшара күйге түсті. ә) Кемтар, мүгедек болды.