БАЙЛАУЛЫ
сын есім. 1. Бос емес, таңулы. 2. Ағашқа, бағанаға немесе басқа да орнықты заттарға арқанмен, жіппен бекітулi (мал). 3. ауыспалы мағына. Байланысты, тән, қатысты. 4. ауыспалы мағына. Тұрақты, тұрлаулы, берік. 5. ауыспалы мағына. Белгілi, келісілген. Байлаулы баспақтай. а ) Еркінен айырылғандай, қамауда қалғандай. ә ) Шарасыз, еріксіз. Байлаулы бұзауша. Бiреудің шылауында, біреудің айтуымен. Байлаулы малдай шешілді. бейнелі сөзқолданыс. Шешен сөйледі, ағылды. Байлаулы сөз. Үзілдi-кесілдi тоқтаған, тиянақты пікір, ой.