АЛБЫРТ
= етістік. 1. Албырау, қызару, дуылдау. 2. ауыспалы мағына. Көңілдің әр нәрсеге кетуi, елегізу.
= етістік. 1. Албырау, қызару, дуылдау. 2. ауыспалы мағына. Көңілдің әр нәрсеге кетуi, елегізу.
1омоним зат есім. зоологиялық. Нағыз сүйектi балықтар тобына жататын албырттар отрядының бір тұқымдасы.
2омоним сын есім. 1. Бетi қайтпаған, тауы шағылмаған, екпінi басылмаған. 2. Жанып тұрған, дер шағы, нағыз күшіндегi. 3. Алып ұшқан, еліктегіш, еліккіш (жас). 4. Жалындаған, балауса, балғын. Албырт жас. а) Қызуы, желігi басылмаған, еліккіш, аңғал, балаң жас (адам). ә) Жастық шақ, жас кез. Албырт жастық. Жас кез, аңғал жастық шақ. Албырт көңіл. Аңғал, қызба көңіл. Албырт мінез. Алыпұшқан, жалындаған қызба көңіл, өжет мінез. Албырт сезім. Жас, пәк сезім. Албырт тартты. Реңденіп, бетіне қан жүгірдi. Албырт шақ. Балаң шақ, жас кез.