ЭПИТЕТ
[ грек тілі. epіthetоn ] зат есім. 1. әдеб. Көркем бейнелі анықтама, ауыс мағынаның бір түрі, яғни заттың не құбылыстың қасиетін, сырсипатын айқындай түсу үшін қолданылатын көркем сөздің бір түрі. 2. Кем дегенде екі сөздің тіркесуінен тұратын, бірінші сыңары (компоненті) коннотативті, екінші сыңары денотативті, өзара қабыса байланысқан, көркем бейнелі, образды тілдік конструкция.