ЭПИКУРЕИЗМ
зат есім. 1. Тіршілік қажеттілігін қанағаттандыруды адам бақытының негізі деп есептейтін ежелгі грек философы Эпикурдың дінге қарсы материалистік ілімі. 2. Өмірдің мәні жан рахатында, жеке бастың игілігін қамтамасыз етуде деп танып, Эпикур ілімін тұрпайы бұрмалаудың негізінде пайда болған буржуазияшыл көзқарас.