ТЫН
= етістік. 1. Белгілі бір ісәрекеттің тамам болуы; тоқталу. 2. Тым-тырыс болып тынышталу. 3. Саябырсу, тыншу, басылу. 4. ауыспалы мағына. Бітіру, аяқтау. 5. ауыспалы мағына. Теріс істен тыйылу. 6. ауыспалы мағына. О дүниелік болу, қайтыс болу. Тына қалды. Тынышталды, жым-жырт болды.