ШУАҚ
зат есім. 1. Күннің көзі түскен жер. 2. Күн сәулесі. 3. ауыспалы мағына. Жылу, мейірім. // Жылы. 4. Қуаныш, шаттық. Шуағын төкті. Мол жарық, жылу берді. Шуақ жұтты. Шуақтады, шуаққа жылынды. Шуақ кірді. Әсем күйге енді, шырқы келді. Шуақ тарады. Жылынды. Шуақ төгілу. а) Күн сәулесі қатты түсті. ә) Күлімдеді, жымиды, қуанды. Шуақ шашты. Қуанды, күлімдеді, бал-бұл жайнады.