ШЫРҚЫ
зат есім. Сән, көрік. Шырқы бұзылды. а) Шырық бұзылды, мазаланды. ә) Берекесі кетті, сәні кетті. Шырқын бұзды. а) Берекесін алды, сәнін кетірдi. ә) Ренжіттi, ашуландырды, көңіліне тидi. Шырқын бұзу. Берекесін алу, ауызбіршілігінен айыру, дағдылы қалпын бүлдіру.