ШЕЖІРЕ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Тарихи оқиғаларды жазып отыратын жылнама. 2. ғыл. Халықтың шығу тегін, таралуын баяндайтын тарих ғылымының тармағы. 3. ауыспалы мағына. Көпті көрген, көп білетін адам. Шежіре боп кетті. Шешен болды, ұзақ сөйледі. Шежіре тілі. Халықтың, рутайпаның, атабабаның шығу тегін, тарихын баяндайтын ауызекі не жазба шежірелердің өзіндік тілі; ататегін баяндайтын тарихи сөз.