ШӘҢГЕК
зат есім. 1. этнографиялық. Малды іліп соятын аспа ілмек ағаш. 2. Дүкендегі ет іліп қоятын басы қайырылған темір. 3. Тармақтала өскен бұтақтары бар қатты ағаштан, еліктің мүйізінен немесе темірден жасалған аспап. 4. Майда-шүйде заттарды іліп қою үшін қабырғаға не үйдің төбесіне бекітілген, қозғалып тұратын ағаш.