ТОЗАҚ
зат есім. 1. діни. Діни наным бойынша өлген кісілерді күнәсы үшін о дүниеде азаптап қинайтын жер, тамұқ; мұсылмандық ақырзаман туралы ілімде күнәһарлар мен дінсіздердің о дүниеде жазаланатын орны. 2. ауыспалы мағына. Бұ дүниеде көрген жан қинайтын азап, қиянат. Тозаққа салды. Алла тағала осы дүниедегі күнәсі үшін о дүниеде жанын қинайтын, азаптайтын орынға жіберді, жазалады. Тозақ оты. діни. Діни наным бойынша, о дүниедегі күнәһарлар мен дінсіздердің осы дүниедегі азаптан да ауыр, жанын қинайтын тамұқ оты. Тозақтан құтқарды. Азаптан, қиыншылықтан азат етті.