ТАРАМЫС
зат есім. 1. анатомиялық. Бұлшық еттерді сүйектерге байланыстырып тұратын созылмалы, мықты талшық. 2. кәс. Малдың жіліншік сіңірлерін кептіріп, соның талшықтарынан ширатқан, етік және тағы басқа нәрсе тігетін мықты жіп. 3. ауыспалы мағына. Жүдеу, арық; тырысқақ, төзімді. Тарамыс денелi. Артық етi жоқ, төзімдi. Тарамысына ілінді. Қатты жүдеді, құр сүлдері қалды.