СЫРҒАҚ1омоним зат есім. 1. Қарсыз қара суықта жер бетін басқан жылтыр көк мұз. 2. Қатып қалатын, қар аралас жаңбыр.
СЫРҒАҚ2омоним сын есім. Табансыз, тұрақсыз, жеңілтек. Сырғақ жүрді. Шеттеп, қашып жүретін болды. Сырғақ сөйледі. Сырғыта, қашқақтай айтты.