АБАТ
[ ир. ] сын есім. 1. Халық орналасқан, қоныстанған, жайнап, гүлденген (елдi мекен, жер). 2. Көріктi, әсем, сәндi. Абат болды. а) Көркейдi, гүлдендi, халық тұр мысына оңтайланды. ә) Салтанат құрды, кең та ралды. Абат еттi. Гүлдендірдi, жайнатты, халық тұр мысына икемдеп жақсартты.