ПРАКТИКА[ грек тілі. prаktіkоs ] зат есім. Теорияның іс жүзіне асуынан туған тәжірибе; қалыптасқан дағды. Практика жүзінде. Ғылыми зерттеулердің нәтижелерін іс барысында пайдаланып көру, байқау.