ОЙНАҚ
зат есім. 1. Асыр салып ойнайтын жер; орын. 2. жергілікті сөз. Әскери жаттығу орны. Ойнақ қақты. Көзі ойнақшып, бір орында тұрмай құбылды. Ойнақ қылды. Опыр-топыр етті, астанкестеңін шығарды, талқандады. Ойнақ салды. Секірді, асыр салып ойнады.