МҰҢЛЫ
1омоним сын есім. сөйлеу. Мұңды. 1. Қайғылы, шерлі. 2. Жүзі солғын, қабағы түсіңкі. 3. Зарлы. // Қайғырып, қасірет шеккен адам. 4. ауыспалы мағына. Ел қамын ойлаған. 5. ауыспалы мағына. Түнерген, тұнжыраған. Мұңлы көзбен қарады. Мұңая қарады, мұңдана көз тікті.