МЕРЕЙ
зат есім. Еңбекке, ел ішіндегі бедел, атаққа т.б. лайық мәртебе, абырой. Мерей тұтты [ көрді ]. Абырой санады, мәртебе көрді. Мерейі артты [ асты ]. Мәртебесі жоғарылады, абыройы асты, беделі өсті. Мерейін биіктеттi. Мерейін үстем еттi, абыройын асқақтатты. Мерейін көтерді [ тасытты ]. Мәртебесін жоғарылатты, беделін арттырды. Мерейі өссін! тілексөз. Абыройы ассын, беделі өссін, қадірі өссін! Мерейі өсті. Абыройы артты, мәртебесі жоғарылады. Мерейі тасыды. Бағы көтерілді, беделі артты, қуанышқа бөленді. Мерейі үстем [ болды ]. Басқалардың алдында беделі өсті, абыройы асты; бағы артық. Мерейі үстем болсын! тілексөз. Абыройы артсын, беделі көтерілсін, мәртебесі өссін деген мағынадағы риза болғанды білдіретін тілек сөз.