БЕДЕЛ
1омоним зат есім. 1. қоғ. Белгілi бір адамның, әлеуметтік институттың нақты қадірқасиетіне, сіңірген еңбегіне орай жалпы жұрт таныған абырой атағы. Беделдi бүтіндедi. Абыройын ойлады, абыройына дақ түсірмеуге тырысты. Беделқұрметке ие болды. Абыройатаққа қолы жетті, даңқы шықты. Бедел сақтады. Абыройатағына кір келтірмедi. Бедел тапты. Абырой тапты, сыйлы болды. Беделi артты [ өстi ]. Абыройы артты, абыройлы болды. Беделі жер жарды. Қадірі асты, абыройатағы елге жайылды. Беделi жүрдi. Атағының арқасында сөзi өтімдi болды. Беделін арттырды. Жұрт мойындаған атақабыройын күшейттi, асырды. Беделіне сыймайды. жергілікті сөз. Беделіне сатылмайды. Беделін көтердi. Абыройын арттырды, құрметке бөледi, даңқын шығарды. Беделін көтеру. Абыройын арттыру, қадірін асыру. Беделін салды. Қадірқасиетін, абыройын бетке ұстады. Беделін сатты. Атағын, даңқын, қадірін бұлдады. Беделін төктi [ түсірдi ]. Қадірін кетірдi, абыройын түсірдi.