МӘРЕ1омоним зат есім. 1. Жарыста озып келетін жер; сөре, көмбе. 2. Белгілі бір меже. Мәреге жетті. Озып келді. Мәре көкпар. э т н. Екі жақ кең жазықтың екі шетімен мәрелі жер белгілеп, серкені әр жақ өз мәресіне апарып салатын көкпар түрі.