МАЗАҚ
[ ир. ] зат есім. 1. Келеке, келемеж, күлкі. 2. ауыспалы мағына. Тағдыр тәлкегі, жазмыш. Мазақ болды. Күлкілі халге ұшырады, келекеге қалды. Мазаққа бердi. Қорлыққа көндi. Мазаққа қалды. Күлкілі халге ұшырады, мазақ болды. Мазаққа қосты. Күлкіге, қалжыңға, мазаққа айналдырды. Мазақ қылды [ етті ]. Келемеждеді, күлкі етті.