ҚҰЙЫНДАЙ
сын есім. 1. Құйын секілді алай-дүлей, ұйтқыған. 2. Тез, шапшаң, жүйрік. Құйындай ақты [ жүйткіді ]. Желдей есті, жүрісіне көз ілеспеді, заулады. Құйындай заулатты. Жылдамдығына көз ілеспеді. Құйындай қаптады. Кенеттен, тұтқиылдан бас салды. Құйындай ұйтқыды. а) Жүрісіне көз ілеспеді, заулап зымырады. ә) Ой, сезім дүниесі ойран-асыр болды, арпалысып мазаны алды. Құйындай ұшты [ ұшырды ]. Зымырады, заулады.