ҚИСЫНСЫЗсын есім. Орынсыз, ретсіз; жүйесіз, негізсіз. Қисынсыз әзіл. Орынсыз, жөн-жосықсыз, жөнсіз айтылған қалжың сөз, күлдіргi қылық. Қисынсыз жерге пышақ ұрды. Орынсыз жерге жабысты, кісінің қимас нәрсесін сұрап, әлек болды; босқа әуреленді.