ҚИҚУ
зат есім. 1. Қаз, аққу сияқты құстардың қиқулап шығаратын дыбысы. 2. Жылқы айдағанда қиқулап шығаратын дыбыс. 3. Жауға шапқанда, ұрысқа түскенде әскердің атой салып, рухтану үшін қиқулап шығаратын айқайы. Қиқуға басты. Дабыл қағып, шулап жауға шапты, аттанға басты. Қиқу салды. а) Қиқулады, шулады, жабыла дауыстады (құс). ә) Атой салып, жабыла шапты, қиқулап жауға шапты. б) Қиқулаған дауыс шығарып жылқы айдады. в) Аңға, құс аулауға шыққанда үркіту үшін қиқулаған дауыс шығарды. Қиқуы қыр астынан естілді. Мен мұндалаған даусы жер жарды, алаңдататын үні қатты шықты.