ҚАРҚАРА
1омоним зат есім. 1. зоологиялық. Қауырсынын әсемдік үшін пайдаланатын құстың бір түрі. 2. Баскиімге тағылатын қауырсын. 3. этнографиялық. Төбесі биік, шошақтау келген, қауырсын қадаған, әйелдердің, қыздардың сәнді баскиімі. 4. ауыспалы мағына. Мәртебе, мерей. Қарқарасын далайтты. бейнелі сөзқолданыс. Көзге түсті, назарға ілікті (көрікті бойжеткен, қыз туралы). Қарқарасын көтерді. Мәртебесін арттырды, мерейін үстем қылды.