ҚАМ
1омоним зат есім. 1. Жай, жағдай, халкүй. 2. Әрекет, айла, амал. Қамға кірістi. Өз тіршілігін, шаруасын iстеуге қам жасады, кірісіп кеттi. Қам етті. Әрекет етті, жағдай жасады. Қам жасады. Әзірлік қылды, қамданды, әрекет жасады. Қам жеді. а) Біреуге жағдай туғызды, жайын ойлады, қамқорлық жасады. ә) Уайымдады, қауіптенді. Қам қылды [ қылысты ]. Әрекет жасады, айла істеді, амалдады. Қамын жеді. Бір нәрсенің жайын ойлады, қамқор болды. Қамын ойлады. а) Қамқорлық етті, қамын жеді, халжайын ескерді. ә) Жағдай жасады, әрекет етті. Қам істеді. Әрекет етті, қамданды.