ҚАЖЕТ
1омоним зат есім. жергілікті сөз. Қарыз. Қажет әпердi. Зәрулігін өтедi, қарызға қаражат тауып бердi. Қажет бердi. жергілікті сөз. Қарыз бердi.
1омоним зат есім. жергілікті сөз. Қарыз. Қажет әпердi. Зәрулігін өтедi, қарызға қаражат тауып бердi. Қажет бердi. жергілікті сөз. Қарыз бердi.
2омоним [ араб тілі. ] модаль сөз. 1. Зәрулік, ділгірлік, мұқтаждық. Қажет деп тапты [ санады ]. Керек деп білдi. Қажет еттi. Керексіндi, мұқтажсынды. Қажетке [ қажетіне ] жарады [ асты ]. Керекке жұмсалды, пайдаға асты. Қажет көрмедi. Керексінбедi, қажет деп таппады. Қажетi жоқ. Керек емес. Қажетi қанша [ не ]. Керегi шамалы, қажетi жоқ. Қажетін ашты. Мұқтажын өтедi, керегіне жарады. Қажетіне асты [ жарады ]. Пайдаға асты, керегіне жарады; мұқтажына жаратты, кәдесіне асырды. Қажетіне жұмсады [ жаратты, пайдаланды ]. Керегіне жаратты, мұқтажына жұмсады. Қажетінен шықты. Мұқтажын өтедi, керегіне жарады. Қажетін [ қажетті ] өтеді. а) Керекжарағының орнын толтырды, мұқтаждығын қанағаттандырды, қажетіне жарады. ә) сөйлеу. э в ф. Дәретханаға барды, дәретке отырды. Қажетін өтеу. Мұқтаждығын қамтамасыз ету. Қажеті өтеулі. Мұқтаждықтары орындалулы, керекжарағының бәрі бар. Қажетi шамалы. Зәрулігi жоқ, керек емес.