ҚАҒЫС
1омоним зат есім. музыкалық. Ішектi музыкалық аспаптарды тарту кезіндегi белгілi бір тәртіппен жоғарылы-төмен қағу әдісi.
1омоним зат есім. музыкалық. Ішектi музыкалық аспаптарды тарту кезіндегi белгілi бір тәртіппен жоғарылы-төмен қағу әдісi.
2омоним зат есім. Өтірік, жалған. Қағыс естідi. Анық емес, жаңылыс, басқаша естідi. Қағыс сөз. Ыңғайсыз, қолайсыз еңгіме.
3омоним зат есім. Көзден таса, қағаберіс. Қағыс жібермедi [ жіберген жоқ ]. Мүлт жібермедi, шашау шығармады. Қағыс қалды. Шетте, бос, назардан тыс қалды.
= етістік. аңшылық. 1. Аң ауласу. 2. Орнынан қозғалып ығысу, сырғу. 3. ауыспалы мағына. Бiр нәрсегеталасып сөзге келісу, айтысу. 4. ауыспалы мағына. Соғысу, жекпежекке шығу. 5. ауыспалы мағына. Қан майданға шығып белдесу, қырқысу. 6. ауыспалы мағына. Ұстасу, төбелесу, таласу.