КІРШІК
зат есім. 1. Ақау, мін, кемшілік. 2. Кiрбің, қаяу. Кiршік жоқ. а) Кiрi жоқ таза, мұнтаздай. ә) Мiнсіз, кемшіліксіз. Кiршік жұқпады. Кiрлемедi, кір шалмады. Кiршік жұқтырмады [ жуытпады, жолатпады ]. Дақ түсірмедi, жаманат келтірмедi. Кiршік шалды. Кiрледi, былғанды.