Значение слова
КҮЛГІН
2омоним [ ир. ] сын есім. 1. Ашық емес, солғын түсті. 2. Буалдыр, бұлыңғыр. Күлгін жіп. поэтикалық. Күн күркіреп, жауын жауып басылған соң, аспан көгінде пайда болатын әдемі, түрлітүсті кемпірқосақ бейнесі. Күлгін тартты. а) Бұлыңғырланды, күңгірт тартты. ә) Түсі бұзылды, өңі қашты.